KARTY FINANSOWE
Karty pieniężne to w rzeczywistości stosunkowo poręczne urządzenie do opłacania płatności, które całkiem błyskawicznie przeniknęło ze świata tradycyjnych zakupów do zakupów dokonywanych przez internet. Jednak wielu Polaków nadal z nieufnością podchodzi do transakcji realizowanych kartą.
Jak wskazuje przykład z biurem podróży Orbis, płatności plastikiem mogą przynieść także niespodziane zyski. W zeszłym roku Polskę niemile zaskoczyła nowina o upadłości tego znanego biura podróży. Osoby, które zapłaciły na poczet przyszłych wyjazdów przy użyciu kart kredytowych lub debetowych, uratowały się w ten sposób przed utratą pieniędzy, ponieważ w przypadku plajty biura podróży i unieważnienia imprezy można złożyć reklamację w banku i powołać się na nieotrzymanie sfinansowanej usługi (tzw. opcja chargeback). W ten sposób odzyskamy osobiste pieniądze, co może nie być takie proste, jeśli zapłacimy gotówką.
Co kluczowe w przypadku kart, w regulacji o elektronicznych instrumentach płatniczych jest zapis, że właściciela karty obciążają operacje dokonane z użyciem za pomocą zatraconej karty finansowej do czasu do momentu zgłoszenia wydawcy jej zguby, do kwoty stanowiącej równowartość w złotych 150 euro. Ograniczenie to bariera ta nie dotyczy procedur, do których doszło z winy lub konsumenta, a w szczególności a zwłaszcza gdy nie dopełnił nie wywiązał się on z obowiązków. Jeżeli karta jest dodatkowo asekurowana, to jej posiadacz nie odpowiada, nie ponosi konsekwencji również za interesy na mniejsze kwoty, przeprowadzone przez złodzieja.
Reasumując, wspomniane wyżej zabezpieczenia nie dotyczą sytuacji, gdy posiadacz karty odsłoni przestępcy PIN, czyli kod dostępowy. Może to się zdarzyć np. w czasie wyjmowania gotówki z bankomatu – przestępca może podejrzeć wprowadzany PIN za pomocą odpowiednich urządzeń zamontowanych na bankomacie czy też po prostu zobaczyć wklepywany, zapisywany kod przez ramię, także w czasie opłacania kartą w sklepie. Warto zatem pamiętać, by za każdym razem zawsze udaremniać osobom postronnym podejrzenie PIN-u. Uważnie przyglądajmy się bankomatom, czy nie zainstalowano na nich jakichś podejrzanych urządzeń oraz przykrywajmy klawiaturę w czasie wprowadzania kodu dostępu.
Dobra wiadomość w przypadku zakupów realizowanych kartą przez internet jest taka, że nie musimy podawać kodu PIN. Do opłaty kartą w sieci wystarczą dane, które są na niej nadrukowane (bez potrzeby dysponowania samego plastiku): imię i nazwisko właściciela karty, data ważności i numer karty oraz trzycyfrowy kod znajdujący się na odwrocie karty znany jako CCV2/CVC2. Przestępcy mogą je poznać, bądź to kradnąc fizycznie kartę, bądź uzyskując dostęp do danych na niej zawartych, np. przez ataki typu phishing, które przedtem opisywaliśmy, a które nie nastręczają kontaktu fizycznego przestępcy z ofiarą i jej kartą.
